İnsanlar uçmak haricinde herşeyi bilir ancak uçamazlar; ama kuşlar uçar. İstisnası şudur; Şairler ve Sanatçılar uçmayı bilirler. Kuşları gözlemlemek ruhun dinginliğidir. Kuşlar koloniler halinde yaşarlar ve hoşgörüyü bilirler, dayanışma içinde yaşarlar. Kuşlar bize hoşgörüyü öğretir; dayanışmayı öğretir. Nice yuvalar vardır ebeveynleri ölünce bu yetim ve öksüzleri evlat edinen yine kuşlardır. Bizler zamanın kısalığında, anlığında yaşarız; kuşlarsa zamanın uzunluğunu yaşarlar. Ve insan ne yazık ki kuşlar için yırtıcı konumdadır.
Kitap: Philippe-Jacques Dubois, Les tribulations d'un chercheur d'oiseaux
